Wat een geweldige prestatie! Sifan Hassan wint goud op het WK atletiek in Qatar. De 1500 meter specialiste loopt de 10 kilometer in 30:17:62. Dat is een snelheid van bijna 20 kilometer per uur. Het is ongelooflijk warm in de hoofdstad Doha. Normaliter is het WK in augustus maar omdat het dit jaar in Qatar is, is alles verplaatst naar eind september. De verschroeiende wind giert door de stad en de thermometer tikt de 41°C aan. In het Khalifa International Stadium – het eerste openluchtstadion mét airco- is het 26. Maar dat weerhoudt Hassan er niet van om deze tijd neer te zetten. Het snelst van alle vrouwen van de hele wereld. Chapeau!

Zondag 22 september was het warm In Nederland. Wel 25°C en dat maakte het tot een prachtige nazomerdag. Het is de dag van de Dam-tot-Damloop. Gelukkig hebben we een hete zomer achter de rug en heeft iedere loper goed kunnen trainen in de warmte.

Hoe kan het dan toch dat de EHBO posten overbelast raakten. Waren er te veel lopers die niet luisterden niet naar hun lichaam, te hard liepen, te weinig dronken, te hoge verwachtingen hadden van zichzelf of zich onvoldoende hadden voorbereid? De enkeling die écht iets had, een vooraf onbekende hartafwijking, laten we buiten beschouwing. Die had de hulpdiensten ook nodig gehad bij minder weer.
De organisatie besluit de laatste groepen niet te laten starten. De IJtunnel gaat dicht en de lopers gaan betutteld en ontgoocheld naar huis. Adrenaline stoomt uit de oren. Ergens brult een Dam-tot-Damschreeuwer. Als de lopers voor hem het iets kalmer aan hadden gedaan, hun verwachting hadden bijgesteld, had hij wél kunnen starten.

Vandaag schalt het Wilhelmus door de huiskamer. Ik zie een stralende Hassan. Een vluchtelinge die uit verveling is gaan hardlopen, toen ze in 2008 in Nederland kwam. Mijn ogen prikken. Als iemand weet hoe het is om te lopen in de hitte, is zij het. Gelukkig ging zij er verstandig mee om.