Mijn vader was erg. Van het theezakje haalde hij het kartonnetje af en legde dat bij het oud papier. Het nietje ging bij het blik. Het theezakje zelf bij gft.
Zo ben ik grootgebracht.
Mijn maag krimpt samen als iemand de plastic broodzak, die op ons aanrecht ligt en gevuld wordt met alle gft-dingetjes, met zak en al in de gft-bak gooit. Ik ben een stuk minder erg dan mijn vader maar kan dat niet verdragen.
Ze lachen me thuis zachtjes uit. In grote steden wordt zoveel minder gedaan aan afval scheiden. Huizen hebben geen ruimte voor drie grote containers. En kijk, in Indonesië verbranden ze autobanden langs de weg. Wat heeft het allemaal voor zin. Geneuzel op de vierkante meter, waardeloos voor het geheel.
„De mensen thuis zijn heel lief, maar weten eigenlijk niet zo goed waar ze mee bezig zijn”, zegt Peter Rem, hoogleraar resources en recycling aan de Technische Universiteit Delft, lees ik in Metro. Ik voel me beledigd. Ik doe het niet om lief te zijn maar omdat het milieu me wel degelijk aan t hart gaat.
Samengevat zegt hij verder dat recyclen zeker zin heeft en dat het gemakkelijker te doen is als huisvuil gescheiden wordt. Er hoeven minder grondstoffen te worden gewonnen, omdat ze er al zijn. Dat is beter voor het milieu en ook beter voor de portemonnee. Plus je hoeft de grondstoffen niet te halen uit landen waar je misschien minder goeie betrekkingen mee hebt en maakt het je daarom minder afhankelijk. Door het afval te scheiden is het voor de afvalverwerkers minder arbeidsintensief. We doen een deel van het werk alvast voor hen.
Ik vind de argumenten erg zwak en ik denk dat mijn vader zich niet zo had uitgesloofd als hij had geweten wat ik nu weet. Nu helpen alle kleine beetjes en is een druppel op een gloeiende plaat toch verkoelend dus blijf ik afval scheiden wat ik kan. Maar ik ga ondertussen wel op zoek naar andere manieren om het milieu te ontlasten. Minder vlees eten, korter douchen, het bespaarprogramma gebruiken op de wasmachine en ik beloof plechtig om iedere keer als ik naar het strand ga, drie plastic dingen op te ruimen. Hopelijk wordt dat dan ook hergebruikt maar dat het niet in de zee belandt is sowieso een mooie gedachte.
Help je mee?
Columns over 
Nascheiding is niet voor elke afvalsoort de oplossing. Papier, gft, textiel en glas kan alleen gerecycled worden als het gescheiden is ingezameld. Papier en textiel dat bij het huisvuil zit, wordt bijvoorbeeld nat en vies: daar kan het recyclebedrijf niets meer mee. Groente, fruit en etensresten in het restafval plakken vast aan ander afval en zijn daardoor slecht te scheiden, bovendien zit er veel ‘vervuiling’ tussen (bijvoorbeeld kleine stukjes plastic). Apart inzamelen is daarom nodig. IJzer (blikjes, schroeven) kan wel goed met magneten uit het restafval gevist worden. Maar voor aluminium blikjes is dat veel moeilijker (zie de volgende fabel). Omdat je als consument niet altijd weet van welk materiaal je blik of schaaltje gemaakt is, is het goed om al je metalen verpakkingen gescheiden in te leveren.
LikeLike