Het is 2020! Het jaar waarin we DE marathon gaan lopen. Geen slappe voornemens dit jaar maar concrete afspraken. It giet oan!

We hebben een leuk hotel op het oog. Via booking.com kan er nog niet geboekt worden maar ik mail inmiddels al met Dimitris – Griekser kan bijna niet he? We maken een voor-reservering van in ieder geval 7 kamers. We kunnen ons pas vanaf april inschrijven voor de marathon. Het blijft nog even bij dromen en voorbereiden dus.

Het hotel wat we op het oog hebben is slechts 2,9 km lopen vanaf de finish in het ‘Panathinaiko Stadio’. Hoewel ik weet dat ik het woordje ‘slechts’ nog zal vervloeken die dag, denk ik daar nu heel optimistisch over. Het is een niet al te groot hotel, niet duur en heeft een gezamenlijke keuken. Vanaf het dakterras heb je zicht op de Acropolis. Ideaal voor ons gezelschap. Iedereen kan het zelf boeken en bepalen of het een lang weekend wordt of een hele week en of je alleen komt of er een familie-aangelegenheid van maakt. Ieder heeft zijn eigen kamer maar je kunt de gezelligheid van elkaar opzoeken. De voorpret is weer in volle gang.

Die voorpret gaat niet alleen het regelen van de randvoorwaarden aan, maar ook zeker het lopen.  De halve marathon van Heerde komt dichterbij. Ik doorzie mijn eigen smoesjes en ben mezelf te snel af. Dat geldt nog niet voor het looptempo maar ook daar zit wel weer schot in. En voordat het startschot klinkt, hebben we gelukkig nog vele kilometers te gaan.

Jaren geleden sprak ik met mijn broer af om de halve van Berlijn te lopen en dan allebei voor het eerst onder de (voor ons) legendarische 2 uur te finishen. Ik trainde me een slag in de rondte en toen ik als training de halve van Heerde liep, zag ik bij het 18 km punt dat ik in 1.58 zou finishen. Dat was de bedoeling niet want mijn broer was er niet bij! Ik bedacht me geen kostbare seconde, liet me afzakken en kwam in 2:01:18 over de streep.

Loopmaatje verklaarde me voor gek en vertelde me de waarheid! De arrogantie, dat ik dacht dat het dan in maart zo maar wéér zou lukken. Wie weet lag er een blessure op de loer en kon ik het nooit meer in die tijd doen! Ze had natuurlijk gelijk! Wat heb ik mezelf ook voor de kop geslagen. Gelukkig kwam het met mij wel goed met een mooi 1:58:36 maar broer raakte geblesseerd en heeft uiteindelijk nooit een halve gelopen. Een goeie les voor mij. Ik hou nooit meer in!

Ik doe mijn schoenen aan en ga vast 2,9 km wandelen. Heb ik die afstand in ieder gevál in de benen.