Tag Hardlopen

Van Marathon naar Athene – 10

rommybijlsma 1 reactie

Het moet natuurlijk ook nog leuk zijn allemaal.

Na maanden kwam er deze week bericht van de organisatie. Ze gaan er nog steeds van uit dat het doorgaat, de Marathon van Athene. Wel met aanpassingen en een stuk minder lopers. De wedstrijd wordt gesplitst in twee delen. Marathon Race en Marathon Race B met elk 5.000 lopers en een uur verschil in de start. Verdere regels worden nog bekendgemaakt. De inschrijving is 3 juli om 12 uur gestart.

De marathon van Hamburg op 13 september gaat vooralsnog ook door. Dat gaat de 1e internationale marathon worden na de corona uitbraak. Op het evenemententerrein en In het startgebied moeten mondkapjes gedragen worden. Na de finish wordt er geen water uitgedeeld en moeten de lopers gelijk het mondkapje weer op en zo snel mogelijk het finishgebied verlaten. Er komt geen toeschouwerstribune, geen feestje na afloop.

De discussie in onze groep laait weer op. Het moet natuurlijk ook nog leuk zijn allemaal. Een aantal lopers werkt in de zorg. Hun werkgever wil zéker niet dat er risico’s worden genomen door naar gebieden of situaties te gaan die meer kans op besmetting opleveren. We wikken. We wegen. Dan gooi ik de stelling in de groep, als een soort handdoek in de ring: ‘ik heb het gevoel dat op 1 na iedereen liever volgend jaar gaat?’ Het gevoel klopt. We trekken de stekker uit ons plan – en balen net zo.

Deze zomer had in het teken moeten staan van veel trainen. Van ‘overal waar ik heen ga, gaan mijn hardloopschoenen mee’. Van hardlopend naar mijn werk en ’s avonds met de bus terug (zo’n 25 km) en de volgende dag andersom, en ach ik had al zoveel loopjes in gedachten. Het is afkicken in mijn hoofd.

Ik durf niet klakkeloos te zeggen dat we dan volgend jaar wel gaan. Ook al zijn we dat zeker van plan. Het is nog zo ver weg. Er kan van alles tussen komen. Het vraagt veel van je lichaam en je kunt deze training echt alleen beginnen als je fit en gezond bent. We blijven goed voor onszelf zorgen en pakken de draad volgend jaar mei weer op. Een zee van vrije tijd ligt voor me. Wat zal ik es gaan doen?

Een heerlijk virus

rommybijlsma 2 reacties

Ik heb al jaren het hardloopvirus onder de leden. Een heerlijk virus. Maar is het ook besmettelijk?

Wie ‘m ooit gelopen heeft, weet wat het is. Hoogeveens trots. De Cascaderun. Maandenlange training zorgt voor een prachtige verbroedering. Hoe verder het voorjaar vordert, hoe meer lopers je ziet op straat. We groeten elkaar altijd. Soms met een gesproken woord, soms met alleen een afgepijgerde blik. We begrijpen elkaar.

Een handjevol lopers doet mee voor de winst en het klassement. Maar het overgrote deel neemt het voornamelijk op tegen zichzelf. We willen zéker niet langzamer zijn dan vorig jaar en als we eerlijk zijn, ook net iets sneller dan die ene vriendin of buurman. Daarom is er altijd gezonde wedstrijdspanning. Lukt het me wel dit jaar? Heb ik genoeg gegeten, moet ik nog naar de wc, kán ik nog naar de wc, heb ik niet te warme kleren aan? Gedachten schieten alle kanten op. Het gekakel om me heen is enorm. Voetje voor voetje schuiven we op naar ons startvak. We drommen steeds dichter tegen elkaar, zo dicht mogelijk naar de startstreep.

Dan start de muziek en valt iedereen stil. Het adrenaline peil stijgt enorm. Ieder jaar schallen dezelfde opzwepende klanken van ‘The Pirates of the Carribean’. Deze tune is voor altijd onlosmakelijk verbonden met de Cascaderun. Ik voel mijn ogen prikken. Ik sta er weer! Een jaar ouder en toch! Wat ben ik gruwelijk dankbaar dat ik hier weer sta!

Het aftellen begint en ik slik mijn tranen weg. Iedereen telt mee. Five four three two one… het startschot klinkt en we juichen! Ik high-five met iedereen die ik ken en die ik niet ken en dan gaan we…  

Iedereen loopt zijn eigen wedstrijd met eigen drijfveren en emoties. Het support van iedereen langs de route is weergaloos. Al die toeschouwers, live muzikanten, dj’s. Op stillere plekken hebben mensen boxen neergezet. Al die verkeersregelaars, ehbo-ers, watertappers. Wat heb ik een diep respect voor de organisatoren die dit iedere keer voor elkaar krijgen. Het ene jaar nog vlekkelozer dan het andere. Ik geniet me suf.

Halverwege wordt het zwaar. De muziek en supporters zorgen dat ik tempo houdt. Iemand roept: ‘je bent er bijna, nog maar 3 kilometer’.  Ik denk: ‘wtf…. Die 2 zinnen passen niet bij elkaar.’
Vlak voor ik de Hoofdstraat in loop, speelt de live-band een betekenisvol nummer wat binnen komt! Gek genoeg gebeurt dat ieder jaar op die plek.
De laatste 500 meters zijn hartverwarmend. Zoveel mensen! Na de matten omhelst iedereen elkaar. Een beetje zweet meer of minder maakt op dat moment even niet uit. Flesje water, fruit, muziek en gelukzalige glimlachen. Achter de hekken vinden we onze trouwste fans. Daarmee proosten we op het leven.

Wat hoop ik dat ik voor dit hardloopvirus nooit immuun wordt en dat ik nog vele mensen hier mee kan besmetten. Heb ik je een beetje aangestoken? Gezondheid!

Bekijk hier de geweldige aftermovie van 19 april 2020…

Van Marathon naar Athene – 3

rommybijlsma 3 reacties

Die Engelsen toch!

Het Engelse koningshuis is momenteel flink in opspraak. De zonen van prins Charles en Lady Di boteren niet met elkaar en Harry en Meghan liggen in de clinch met de pers. Prins Andrew laat zich verleiden tot een scherp interview waaruit blijkt dat hij zich wel vaker heeft laten verleiden. Tot het maken van misbruik in allerlei vormen. Er ligt een keiharde beschuldiging voor seksueel misbruik van een Amerikaanse dame. En er wordt gesproken over een claim wegens belangenverstrengeling met een grote zakenman; financieel machtsmisbruik. Er blijft weinig vorstelijks over.

Wij hardlopers kunnen dat Engelse koningshuis ook van iets erg betichten. Heb ik altijd gedacht dat de afstand tussen het dorp Marathon en de stad Athene precies 42.195 km is? Ik kom er nu achter dat de Britse koning Edward in 1908 verantwoordelijk is voor de afstand! Ja, de basis van de wedstrijd was het heroïsche verhaal van Phidippidus maar de Koning wenste tijdens de Olympische Spelen van 1908 dat de start was bij het kasteel Windsor en de finish voor de koninklijke loge in het Olympisch Stadion! Vandaar dat het geen overzichtelijke 40 kilometer is maar een onhandige 42.195.

Ik zal op 8 november tijdens die laatste 2.195 nog es aan die Engelse hoogheden denken.

Het trainen gaat ondertussen heel lekker. Sinds ik de halve marathon van Heerde in mijn agenda heb, half januari, voel ik de druk toenemen en daardoor ook de drang om te lopen. De weekendloopjes zijn nog heel, heel langzaam maar het aantal kilometers neemt toe. En als de afstanden groter worden, komt er meer variatie. Afgelopen zaterdag zagen we de zon opkomen boven bevroren grasvelden in IJhorst en liepen er reetjes in de verte. Het was heerlijk om buiten te zijn. Ik sukkelde wat achteraan en zag een hele kudde schapen achter mn loopmaatje aan rennen, gelukkig aan de andere kant van het hek. ‘Je hebt eindelijk volgers’, riep ik. Maar ze hoorde t niet.

Prins Andrew heeft veel volgers. Journalisten die hem rauw lusten. En ze lopen inmiddels aan zijn kant van het hek. Hij rent en rent maar zal de eindstreep van zijn koninklijke loopbaan niet ongeschonden halen, verwacht ik. Die ligt nét 2.195 km te ver.

Van Marathon naar Athene – 2

rommybijlsma 2 reacties

Niet de gemakkelijkste weg…

Weken geleden hebben we A gezegd. Loopmaatje en ik gaan in 2020 de Marathon – dé Marathon – lopen: van Marathon naar Athene. Het wordt een A met een hele lange adem. Eigenlijk een AAAAAAAAAAA(rgh) voordat op zondag 8 november 2020 de B zal volgen, tijdens het startschot in het stadion van het plaatsje Marathon. Daar waar het ooit begon.

Heel langzaam bouwen we het aantal kilometers op. We zitten nu – een jaar voor de start – op zo’n 25 km per week, verdeeld over drie runs. Eén lekker langzame duurloop, eén loop met versnellingen en nog een 8 km waarin we iets sneller proberen te lopen. Het gaat nog vaak mis, na een zaterdagavond stappen, kiezen we voor uitslapen en als het heel hard regent voor een avondje bank. Maar dat geeft in dit stadium nog niets.

De avondjes bank benut ik om te googlen. Joggingbroek, sloffen, dekentje. Ik struin wat sites af die loopreizen verkopen en lees wat blogs, maar stuit dan op verschrikkelijke teksten! Dit ga ik echt niet verder vertellen! Ik lees: “Eerlijk is eerlijk, na de indrukwekkende start in Marathon is er niets moois meer aan de route. Je loopt een lange, rechte weg naar Athene.” Nog erger: “De marathon van Athene staat bekend als één van de zwaarste ter wereld, de eerste paar kilometer gaan lichtjes heuvelafwaarts. (…) Maar dan is het gedaan met de pret en gaat de rest van het parcours, tot een paar kilometer voor de finish, heuvelopwaarts.”

Tijdens ons zondagochtendloopje vertel ik haar over de finish in het Panathinaikon Stadion, waar je wordt toegejuicht door talloze toeschouwers. Het schijnt overweldigend te zijn, een ervaring om nooit te vergeten. En dat op de zaterdag voor de loop door de Nederlandse ambassade in Athene een pastaparty wordt georganiseerd voor alle lopers uit Nederland. Ik oreer het ene blije feit na het andere in de hoop haar enthousiast te houden. En eigenlijk ook mezelf.

Weken geleden zeiden we A. De A van Athene. Ik zie nu dat er maar één e achter hoeft, tot er AtheNEE staat. We moeten van die bank af! Waar liggen m’n schoenen?

Wat is het heerlijk lopen in de bossen rondom Spier