We kunnen weer stemmen! Welke nummers horen we in die magische dagen tussen kerst en jaarwisseling? Ik geniet me alle jaren suf bij het horen van die heerlijke muziek. Alleen al het horen van de traditionele jingle van The Who’s Tommy brengt me in hogere sferen. Wat een fijne tijd! Stemmen kan van 1 t/m 7 december door te klikken op deze link. Welk nummer horen we op 31 december als allerlaatste? Vlak voor de champagnekurken knallen? Ik kan Fix You niet met droge ogen horen. Maar Bohemian Rhaspody hoort op mijn persoonlijke nummer 1. En wel hierom:

Nothing really matters

I see a little silhouetto of a man. Het is Tom. Hij staat achter de groente en ik zit achter de kassa. Door de schappen heen, zwaaien we een paar keer per dag naar elkaar. We vinden elkaar leuk. Niet leuk-leuk maar we mogen elkaar erg graag. En ik heb rijles bij zijn pa.

De supermarkt gaat om 17 uur dicht en na het schrobben komt het kratje Amstel op tafel. Collega’s worden vrienden en we hebben een supergave tijd. School, weekendbaantje, uitgaan … Is this the real life or is this just fantasy. Maakt niet uit. We genieten.

Ik neem een zaterdagmiddag vrij. Als ik naar huis fiets, bedenk ik dat ik vergeten ben Tom dag te zeggen. Dat doen we altijd vrij uitgebreid. Stom, maar dinsdagmiddag staan we allebei weer op het rooster.

Die dinsdag komt niet. Niet voor Tom. Hij steekt met zijn auto een drukke weg over en wordt geschept. Na een paar dagen angst en hoop komt het meest vreselijke bericht….

Op zijn crematie wordt Bohemian Rhapsody gespeeld. Ik zing dit lied altijd keihard mee. Fonetisch – want ik weet eigenlijk niet wat voor rare dingen ze zingen. Bismillah? Beelzebub? Ik heb geen idee maar het is een lekker nummer en we houden allemaal van Queen. Nu zit mijn keel dicht en klopt de tekst keihard met wat ik voel.

So you think you can love me and leave me to die? Tuurlijk kan ik dat niet, jou hier achterlaten! Will not let you go. Never let you go. No, no, no, no, no, no, no!!!!
Toch moet het, voor t eerst in mijn jonge leven. Met Freddy’s stem zegt Tom: Carry on, carry on as if nothing really matters.

Sommige mensen vinden het vervelend om een lied te horen op de radio dat verdrietige herinneringen oproept. Tja, het komt inderdaad niet altijd gelegen. Maar ik ben de ouders van Tom dankbaar dat ze juist deze hebben gekozen. Het is het meest gedraaide nummer aller tijden. Een herinnering komt niet altijd gelegen. Maar dood ben je pas echt als niemand meer aan je denkt. Ik krijg 34 jaar later nog altijd shivers down my spine als ik Freddy I don’t wanna die! hoor zingen. Om Tom, om zijn ouders, die hun enige kind verloren. Om alle ouders.
Mama, I didn’t mean to make you cry! If I’m not back again this time tomorrow ….

Wat zou ik graag tegen zijn moeder willen zeggen hoe vaak ik nog aan hem denk. Ik heb haar nooit meer gezien. Ze is verhuisd, ze zijn gescheiden en de vader heeft nooit meer één rijles gegeven.

Ook zonder Bohemian Rhapsody denk ik aan hem.
Any way the wind blows…